Bijdrage van Peter
Maandagochtend. Voor de meeste mensen begint vandaag doorgaans opnieuw een drukke werkweek. Maar pasen trekt iedereen even uit die routine. Een goed gevuld ontbijt met het gezin, een kop koffie bij je ouders of een borrel met vrienden. Even stilstaan; met een beetje geluk in de zon, die op het moment van schrijven mijn uitzicht vult.
Tijdens pasen is de kans groot dat gesprekken, ergens op de achtergrond, gekleurd worden door dat grotere verhaal. Een oud verhaal, dat iedereen wel kent, maar, afgezien van in hijgerige televisieprogramma’s, zelden helemaal uitgesproken wordt. Over verlies, over twijfel, over iets dat, tegen alle verwachtingen in, toch weer terugkomt.
In het paasverhaal zit iets dat iedereen wel herkent. Het gevoel dat iets weg kan zijn, maar dat het je toch niet helemaal loslaat. Dat idee kom je op meer plekken tegen.
Niet alleen in tradities, maar ook in hoe mensen naar de wereld kijken. Naar geld bijvoorbeeld. Of naar technologie. Dingen waar eerst veel van wordt verwacht, en die vervolgens hard onderuit gaan. ‘Zie je wel’, hoor je dan. Het was niets. En dan, een paar jaar later, staat het er weer. Blijkbaar was het toch niet zo makkelijk stuk te krijgen als gedacht. Alsof het ergens onder de oppervlakte in wachtstand blijft bestaan, tot er weer aandacht voor komt.
Misschien willen we eerst wel zien of iets kan verdwijnen, voordat we geloven dat het kan blijven.
Decentrale technologieën, zoals bitcoin, lijken dat principe steeds opnieuw te moeten doorlopen, misschien telkens voor een nieuwe groep mensen. Hoe dan ook, ze blijken bestendig en leveren iedere week voldoende materiaal op voor een mooi gevulde nieuwsbrief.
Met deze week de volgende onderwerpen:
- Hack van $285 miljoen bij DeFi-protocol Drift
- BTC Treasury Companies moeten verkopen
- Quantumgevaar voor bitcoin komt dichterbij